Iran op weg naar een nieuw traditionalisme

In Iran, dat sinds de 16e eeuw wordt gedomineerd door de sjiitische islam, heeft de Pahlavi-dynastie, die in 1925 aan de macht kwam, een versnelde ontwikkeling nagestreefd, waarbij het agrarische land geleidelijk aan werd omgevormd tot een agrarisch-industrieel land. Het pro-Westerse beleid van modernisering van Mohammed Reza Shah werd vooral gesteund door de VS in een economie die in toenemende mate gebaseerd was op de olie- en gasindustrie. Pogingen tot economische diversificatie kwamen vooral tot uiting in de groei van de verwerkende industrie. Het theocratische regime heeft sinds de revolutie van 1979, als onderdeel van het nieuwe traditionalisme, het belang van staatsregulering en voortdurende inspanningen om de economie van de Islamitische Republiek Iran te diversifiëren, ter vervanging van de Iraanse monarchie, vergroot. De auteur analyseert de politieke en economische ontwikkeling van het moderne Iran. In zijn econometrische studie over de periode 1955-2017 baseert hij zich op een algemeen model met een ingebouwd mechanisme voor technologische vooruitgang dat rekening houdt met zowel het fysieke als het menselijke kapitaal, alsook met de tijd in zijn rol als evenementenruimte voor creatieve economische activiteit.