Het soort samenleving dat nodig is voor menselijke bloei:

Dit boek laat zien dat de ethiek van Aristoteles structureel vergelijkbaar is met de Afrikaanse ethiek. Het stelt dat individualisme geen goed leven kan garanderen, maar een goed of bloeiend leven is een kwestie van het individu om goed om te gaan met de andere leden van haar gemeenschap, en het zijn de gemeenschap en het gezin die essentieel zijn bij de vorming van een ethisch karakter dat leidt tot een bloeiend leven. Cruciaal voor deze opvoeding is dat het individu ingebed is in bepaalde netwerken van sociale relaties, met name deugdzame vriendschappen. Het laat ook zien dat sociale relaties in de Afrikaanse ethiek een afspiegeling zijn van eudaimon, of deugdzame vriendschap in de Aristotelische ethiek. Afrikaanse ethiek, zoals de Aristotelische ethiek, spreekt Afrikaanse ethiek niet expliciet over mensenrechten. en waardigheid voor het individu, aangezien een leven in de juiste soort samenleving een leven is dat ervoor zorgt dat het menselijk individu floreert. Zo kunnen Afrikaanse waarden worden uitgelegd en begrepen met verwijzing naar de ideeën van een van de grootste filosofen die ooit hebben geleefd.