Goudzoeken in Ivoorkust: de mechanismen van een plaatselijke onderneming

Het beleid van diversificatie van de Ivoriaanse economie opent het terrein voor de sector van de mijnbouwhulpbronnen. De mijnbouw wordt gedomineerd door twee vormen van exploitatie. Formele en informele uitbuiting. De informele exploitatieactiviteiten maken een opmerkelijke expansie door. Ondanks een sociaal-institutionele context die wordt gekenmerkt door een verscherping van de strijd tegen het illegaal wassen van goud, is dit een sector waarin nieuwe categorieën actoren worden aangetrokken. Deze activiteit werd oorspronkelijk gedomineerd door niet-ingezetenen (Malinezen, Guinezen, Burkinabes, enz.). De inheemse bevolkingsgroepen van de landbouwcultuur zijn bij deze activiteit betrokken en doen dit nog steeds. Als gevolg daarvan vindt er een omschakeling plaats van de bevolking van de landbouweconomie naar de mijnbouweconomie. De inheemse Dida-bevolking van Agbahou/Côte d'Ivoire ziet goudpannen als een uitweg uit hun precaire levensomstandigheden. Levensonderhoudsstrategieën zijn in deze context nadrukkelijk rond deze activiteit opgebouwd. Dit doet een vraag rijzen: wat zijn de redenen voor de proliferatie van deze activiteiten?