Fenomenologia tautologii

Czy filozofia mo¿e badä przedmioty codziennego u¿ytku, takie jak komputery, buty, kanapki czy samochody? Czy mo¿e ocali¿ te przedmioty od abstrakcji metafizyki? Czy filozofia mo¿e my¿le¿ o reklamie, populacji, elektryczno¿ci, budynkach, a nawet snach jako o obiektach samych w sobie, które przekazuj¿ szczególne i nowe jako¿ci, gdy s¿ analizowane? Ksi¿¿ka Johnsa wychodzi od immanentnego fenomenologicznego badania obiektów, argumentuj¿c, ¿e obiekty te ujawniaj¿ wi¿ksze systemy antropologicznego znaczenia i kontroli, pozostaj¿c jednocze¿nie nieredukowalnymi do nich. Johns odchodzi od Husserlowskiej "istoty" przedmiotu i zamiast tego osadza obiekty w serii "zastosowä" (lub "wyposäenia", jak nazywä je Heidegger). Istnienie obiektu w ¿wiecie zak¿ada wspó¿udziä; sie¿ "zastosowä", które wykraczaj¿ daleko poza jakiekolwiek zorientowane na cz¿owieka rozumienie ¿wiata. To w¿änie wtedy kroniki fenomenologii spotykaj¿ si¿ ze wspó¿czesnymi nurtami realizmu, takimi jak modele spekulatywne i zorientowane obiektowo. Dla Johnsa integralno¿¿ obiektów pozostaje w unikalnym sposobie, w jaki indeksuj¿ one czas, przestrze¿ i przypadkowo¿¿, nie b¿d¿c zredukowane do tych czynników. Dziwny heglizm Johnsa dotyka "Realnego" raz jeszcze w tym wyj¿tkowym dziele filozoficznym.