Ekologiczne i biologiczne zwalczanie stonki ziemniaczanej

Szkodniki ¿odygowe stanowi¿ g¿ówn¿ grup¿ szkodników zbó¿ w Afryce i Azji. Pogarszaj¿ one brak bezpiecze¿stwa ¿ywno¿ciowego rolników. Zaleca si¿ stosowanie niechemicznych systemów zwalczania szkodników. Rozmieszczenie i znaczenie omacnicy, wp¿yw ¿yzno¿ci gleby, rodzimych systemów uprawy i terminów sadzenia na omacnic¿ by¿y badane w dwóch ekostrefach, tj. w ch¿odno-wilgotnych i pó¿suchych regionach stanu Amhara w Etiopii. Stwierdzono wyst¿powanie Chilo partellus, Busseola fusca, Sesamia calamistis oraz chrz¿szcza Rhynchaenus niger. Na C. partellus paso¿ytowäa osa Cotesia flavipes. Niezidentyfikowane nicienie paso¿ytowäy na ¿redniej wielko¿ci larwach B. fusca. Zwi¿kszanie dawki nawozu N zwi¿kszäo zag¿szczenie omacnicy, wzrost ro¿lin, uszkodzenia przez omacnic¿ i plon ziarna (do 74%) na sorgo. Straty ziarna zmniejszäy si¿ liniowo od 49% przy braku nawozu do 36% przy najwy¿szym poziomie N. Uprawa kukurydzy w mi¿dzyplonie z gorczyc¿ (Brassica carinata Braun) zmniejszy¿a liczebno¿¿ B. fusca. Zwi¿kszenie zawarto¿ci sk¿adników pokarmowych w glebie zwi¿kszy¿o atak omacnicy, ale tak¿e poprawi¿o wigor ro¿lin, co w rezultacie przynios¿o korzy¿ci netto dla ro¿lin i plonu ziarna. Ksi¿¿ka ta jest idealna dla osób zajmuj¿cych si¿ zwalczaniem szkodników, badaczy, profesorów uniwersyteckich i pracowników zajmuj¿cych si¿ rozwojem obszarów wiejskich.