ECMO: eksperyment monocentryczny

Jest to retrospektywne badanie opisowe w porównaniu z najnowszymi danymi w literaturze. Celem tego badania by¿o wykazanie zainteresowania, jakie mo¿e mie¿ ogólne centrum szpitalne mo¿liwo¿ci¿ inicjowania i prowadzenia tego typu terapii w celu poprawy ¿miertelno¿ci, szczególnie w sytuacjach ekstremalnych. Wi¿zäo si¿ to z analiz¿ akt pacjentów, którzy w ci¿gu 2 lat (2012-2014) skorzystali z wdro¿enia w centrum szpitalnym Colmar pomocy kardiorespiracyjnej typu ECMO. ¿¿cznie obj¿to 19 pacjentów (12 kobiet i 7 m¿¿czyzn). ¿rednia wieku wynosi¿a 47,5 roku [17-76 lat]. Zaimplantowano 9 ECMO ¿ylnych (47,37%) we wskazaniach oddechowych (g¿ównie Ostry Zespó¿ Niepokoju Oddechowego) i 10 ECMO ¿ylno-twarzowych (52,63%) we wskazaniach hemodynamicznych (g¿ównie zapalenie mi¿¿nia sercowego i zatrzymanie kr¿¿enia). 6 pacjentów (31,57%) miäo niewydolno¿¿ wielotarczow¿ prowadz¿c¿ do ¿mierci. Wskänik prze¿ycia na poziomie 6 miesi¿cy wyniós¿ 31,7%.