Democratische ethiek

Enerzijds heeft dit werk als belangrijkste onderzoeksfocus en -doelstelling het analyseren van het traject van de filosofische en historisch-filosofische verbanden die bestaan tussen Friedrich Hegel, Karl Marx en Axel Honneth met betrekking tot de categorieën vervreemding en reïficatie en de relatie die deze kunnen hebben met wat we, in navolging van Axel Honneth, het systeem van democratische ethiek zullen noemen. Het zal dus nodig zijn om te reconstrueren wat vervreemding en wat reïficatie is, de eerste een categorie die door Hegel is ontwikkeld maar gewoonlijk wordt geïdentificeerd met marxistische theorievorming, en de tweede een categorie die meer specifiek is voor de marxiaanse theorie, die beide opnieuw worden gethematiseerd door Honneth in het proces van het construeren van zijn theorie van sociale vrijheid en democratische ethiek. Aangezien democratische ethiek een ideaal is, een stand van zaken die bereikt moet worden, moet in deze dissertatie worden nagegaan hoe vervreemding en reïficatie, die beide als negatief en onverenigbaar met het idee van vrijheid worden beschouwd, kunnen worden overwonnen.