De symbolische productie van Latijns-Amerikaanse ideologieën in het post-Covid-19 tijdperk

Voor Latijns-Amerika vormt de verwestersing een eerste winstpunt : door de concretisering van dit proces hebben de Latijnsamerikaanse samenlevingen de eerste wereld een soort handicap opgelegd, aangezien de Natie-Staten, door het Westerse model van leven, cultuur en bestuur over te nemen, het Noorden een middel in handen hebben gegeven om zich tegen het hegemoniale denken te verzetten. Daardoor hebben zij kunnen overleven en zich kunnen ontwikkelen als een mechanisme binnen de westerse canons: het Zuiden met zijn specifieke kenmerken, maar in een westerse toets. Deze realiteit kan worden vertaald in de voorouderlijke verwesterlijking van Latijns-Amerika als een dialectisch en ambivalent proces dat een eindpunt bereikt in de beslissing om een regio op te bouwen die in kwesties van symbolische produktie en identiteit begrijpt dat om te bestaan en te groeien het noodzakelijk is te gaan kijken naar het Westen dat ontwikkeld is met de technieken en technologie van het overvloedige Westen zelf.