Cechy antropometryczne czaszkowo-twarzowe o znaczeniu dla stomatologii s¿dowej

Jedn¿ z g¿ównych funkcji antropologa i odontologa s¿dowego jest identyfikacja, za pomoc¿ nierutynowych metod, to¿samo¿ci podmiotu na podstawie fizycznych i obserwowalnych cech charakterystycznych, które ten podmiot prezentuje. Te obserwowalne cechy, zw¿aszcza ko¿ci, pozwalaj¿ specjali¿cie okre¿li¿ p¿e¿, wiek i przynale¿no¿¿ rasow¿ szcz¿tków lub ko¿ci, które mog¿ zostä znalezione. Odontolog koncentruje swoj¿ uwag¿ na cechach nale¿¿cych do uk¿adu stomatognatycznego, natomiast antropolog bada zestaw ko¿ci, które sk¿adaj¿ si¿ na ciäo cz¿owieka w ogóle. W niniejszej pracy celem jest wyeksponowanie cech antropometrycznych czaszkowo-twarzowych w badaniu antropologicznym w celu oszacowania p¿ci, rasy i wieku, które s¿ przedmiotem zainteresowania odontologicznego i s¿ przydatne do identyfikacji szcz¿tków kostnych lub szkieletów. Analizowane s¿ badania prowadzone w zakresie okre¿lania p¿ci, cz¿sto¿ci wyst¿powania ras i wieku, a tak¿e przyczynek dotycz¿cy tzw. antropologii stomatologicznej, która bada elementy uk¿adu stomatognatycznego z antropologicznego punktu widzenia.