Biologische controle van industriële biofilms

Biölm is een veel voorkomende wijze van bacteriegroei op organische of anorganische oppervlakken in contact met een vloeistof en blijkt een dynamisch proces te zijn waarbij verschillende mechanismen betrokken zijn bij de hechting en groei van bacteriën op synthetische materialen. Om de adhesiekinetiek van bacteriën binnen een biofilm te bepalen, is de vorming van zuivelbiofilm en B-biofilm. Cereus werd uitgevoerd in silicone- en roestvrijstalen proefcircuits met continue stroom. ESEM-waarnemingen toonden een compacte structuur van de biofilms na 9 uur contact op de substraten met een bezettingspercentage van 90% van het oppervlak, waarbij variaties werden waargenomen in de fysisch-chemische kenmerken van ydrophobiciteit en oppervlaktespanning. Om een biofilmremmingsmethode te optimaliseren, wordt een biocoating met een stam van Lc. lactis ontwikkeld om het oppervlak te beschermen door het opkomende fenomeen van "coating", waardoor de bacteriële adhesie en bijgevolg de vorming van biofilms wordt geminimaliseerd. De evaluatie van het effect van de bio-coating van de dragers toonde een daling van het percentage aangehechte cellen tot 80% aan.