ALLELOPATHIE IN DE LANDBOUW

Allelopathie is een verschijnsel met verschillende interacties die bij planten kunnen worden aangetroffen, als een vorm van bescherming tegen de aanval van ziekteverwekkers, insectenplagen en herbivoren. De verbindingen van de secundaire stofwisseling hebben verschillende concentraties in verschillende delen van het plantenweefsel, afkomstig van de shikimaat- of acetaatroute, waarbij zelfs als de planten dood zijn, hun weefsels het vermogen hebben om allelochemische stoffen af te geven, zowel door vervluchtiging, als door uitloging van stoffen uit hun weefsels, die oplosbaar zijn in regenwater of dauw, die dezelfde naar de bodem worden geleid, waardoor micro-organismen en planten in de buurt worden gestoord. De werking van allelochemicaliën kan direct en indirect zijn, waarbij de directe werking bestaat uit ingrijpen in de ontwikkeling en het metabolisme van de plant, met inbegrip van wijzigingen op cellulair, fytormonaal, fotosynthetisch en respiratoir niveau, aantasting van de synthese van DNA en RNA, de eiwitsynthese of remming en stimulering van specifieke enzymactiviteiten.